Objawy bulimii

Środa, 20 Maj 2009 20:36

Bulimia rozpoczyna się zwykle około dwudziestego roku życia, ale występuje również u osób dużo starszych. Chorują przede wszystkim kobiety. Ze względu na swoją specyfikę zaburzenie może być bardzo długo ukrywane przed otoczeniem, nie wiąże się bowiem z ewidentną zmianą wyglądu fizycznego czy trybu życia. Pacjent z reguły zdaje sobie jednak sprawę z powagi sytuacji i poszukuje fachowej pomocy.

Kryteria diagnostyczne
1. powtarzające się napady objadania się (bardzo szybkie zjadanie ogromnych ilości pożywienia bez jego selekcji)
2. poczucie braku kontroli podczas objadania się
3. przeczyszczanie ( regularne wywoływanie wymiotów, intensywna dieta i ćwiczenia fizyczne, stosowanie leków odwadniających, przeczyszczających, lewatyw, parafarmaceutyków zwiększających tempo przemiany materii czy zasycenie oraz obniżających łaknienie)
4. co najmniej dwie sesje objadania się i przeczyszczania na tydzień, przez trzy miesiące
5. trwała, przesadna troska o wagę i wymiary ciała.

Wyodrębnione typy
1. typ przeczyszczający – w przebiegu choroby dochodzi do regularnego prowokowania wymiotów i biegunek, stosowania lewatyw i środków odwadniających
2. typ nieprzeczyszczający - w przebiegu choroby dochodzi do takich kompensacji jak poszczenie i intensywne ćwiczenia fizyczne.

Obraz choroby
Przed napadem bulimicznym pacjentka odczuwa narastające napięcie psychiczne, niepokój, jest w nastroju dysforycznym, obsesyjnie myśli o jedzeniu i planuje ucztowanie, często dokonuje w tym celu obfitych zakupów oraz wybiera odpowiedni czas i miejsce, aby nikt jej nie przeszkadzał. W momencie objadania się dominuje uczucie satysfakcji, fizycznej przyjemności, poczucie mocy i niezależności. Po napadzie pojawia się poczucie winy, wstręt wobec siebie, wstyd, poczucie małej wartości, silny lęk przed przybraniem na wadze oraz ogromna potrzeba naprawienia błędu, oczyszczenia się i rozpoczęcia diety „od nowa”. Prowokowane wymioty, biegunki, głodzenie się czy intensywne ćwiczenia fizyczne przynoszą ulgę wynikającą ze zredukowania nadwyżki kalorycznej oraz na pewien czas zapewniają względną stabilność psychiczną i poczucie kontroli nad jedzeniem Zmienia się to przy okazji kolejnego stresu czy w wyniku gromadzącego się napięcia, co prowadzi do kolejnego cyklu objadania się i przeczyszczania. Można więc w tym wypadku mówić o tzw. błędnym kole bulimicznym.

Następstwa somatyczne
1. zaburzenia biochemiczne spowodowane wymiotami i biegunkami
2. zaburzenia metaboliczne (obrzęki nóg, zaburzenia rytmu serca, spadek ciśnienia tętniczego, wzdęcia brzucha, niedrożność jelit, stałe lub nasilone pragnienie, zwiększona diureza, postępujące uszkodzenie nerek, hipoglikemia)
3. komplikacje związane z wymiotami (zapalne obrzęki ślinianek przyusznych, zapalne powiększenie trzustki, nadżerki: przełyku, żołądka, tylnej ściany gardła, ból nerwu twarzowego, chrypka, uczucie dzwonienia w uchu, choroby dziąseł, erozja szkliwa i próchnica zębów, obrażenia na grzbietach dłoni)
4. komplikacje związane z nadużywaniem środków przeczyszczających i odwadniających (biegunki, duże spadki masy ciała z odwodnieniem).